Het verhaal van Lieke

Lieke
Lieke
Lieke

Ik heb uiteindelijk op vakantie met m’n ouders en vriend geprobeerd me van het leven te beroven, ik heb het meerdere keren geprobeerd. En heb mezelf 1x ook zo diep gesneden dat ik op de EHBO lag omdat het niet wilde stoppen met bloeien.

Ik kwam de site tegen toen ik naar organisaties zocht tegen pesten, ik wilde graag een steentje bijdragen en iets tegen pesten doen. Vandaar dat ik mijn verhaal hier wil doen. Het begon bij mij allemaal in groep 1 al. Ik gedaagde me anders dan andere kinderen, ook in groep 3 die ik over heb moeten doen kwamen wij erachter dat ik pdd-nos heb. Ik deed anders en kon niet tegen al de prikkels, dus ging ik verdediging gedrag vertonen. Ik ging slaan. Omdat ik dit alles deed gingen kinderen me buitensluiten en heel de school ging zich tegen mij keren, ik heb groep 1 en 2 bijna heel de jaren alleen aan een tafeltje gezeten kijkend hoe andere kinderen lol maakte. In de pauzes werd mijn lunch op de grond gegooid, werd ik buitengesloten en soms zelfs geterroriseerd. Vele leraren deden niks tenzij ik een keer sloeg dan moest ik meteen naar de directeur. Vaak kwam ik toen al huilend thuis schreeuwend dat ik niet meer naar school wilden. Ouders van de kinderen op school hadden een anti Lieke clubje opgericht zodat ik van school af gestuurd werd. Maar wij waren ze al voor want ik zou na groep 4 naar speciaal onderwijs in Eindhoven gaan. In groep 4 werd het alleen maar erger. Dit kan ik me ook goed herinneren ik zou 5 weken of langer een inval juf krijgen en dat hield elke vrijdag aan. Ik kon dit niet filteren en snapte er niks van. Ik sloot me vaak op de wc. De vriendinnen die ik toen nog had lieten me in de steek en zijde “ik wil niet meer met je afspreken want door jou heb ik geen vrienden.”

Ik zat die tijd ook al aan de ritalin, een medicijn om me een beetje rustig te houden. Buiten noemde ze me pillen slikker, adhd’er en werd ik op speeltoestellen gejaagd en slepen ze takjes scherp om me zo te prikken. Me aan m’n haren meesleurden. Nadat ik eindelijk van die school af was wilde we een nieuwe start maken op een nieuwe school. In totaal heb ik veel nieuwe scholen gehad, ook omdat het onderwijs een paar locaties had. Ik heb op 3 verschillende basisscholen gezeten, 2 middelbare en nu 2 verschillende opleidingen waar ik ook nog een half jaar in een klas heb gezeten omdat ik mijn opleiding niet leuk vond. Ik heb ook veel hulp gehad en denk ik wel  15 of meer verschillende mensen gehad die me hielpen waaronder psychiaters, psychologen, hulpverleners ect. Maar nadat ik het “normaal” onderwijs verliet en naar speciaal onderwijs ging (waar ik van groep 5 tot het 5e van de middelbare school gewend was heel het jaar maar een leraar of lerares te hebben) dacht ik dat alles anders zou worden. Mensen me zouden begrijpen. Dit is ook lang gebeurd, ook een van mijn eerste weken had ik ruzie met 2 jongens. Uiteindelijk uitgelopen op vechten, de juf pakte ons apart en nam mij mee. Ik dacht natuurlijk hup op naar de directeur, maar de nam me mee naar een aparte kamer waar ze me op schoot nam en me troostte want ik huilde hysterisch. Dat moment heeft voor mij veel veranderd. Jongens vonden me geweldig omdat we maar 6 meiden op school hadden. Iedereen wilde met me spelen, school zelf verliep redelijk rustig. Natuurlijk zat ik ver weg van mijn woonplaats op school dus werd ik elke dag naar school gebracht en opgehaald door een taxi. Daar liep het wel heel vaak mis, de taxi chauffeuse kon niet omgaan met ons, vooral niet met mij. Ik was vaak heel erg druk dus kwam ze vaak aan de deur en klagen bij mijn moeder. Toen ik klein was kreeg ik daar nog vaak straf voor, tot dat mijn moeder inzag dat dit niet werkte met kinderen met autisme en zij altijd klaagde. Ik zat in een taxi met veel drukke kinderen maar ze kwam alleen jaren bij mij aan de deur. De kinderen in de taxi pestte mij nog wel eens.

Rond groep 6 gebeurde het vaak door m’n verleden denk ik dat ik dichtklapte. Dit gebeurde steeds vaker, als ik straf kreeg ging ik huilen en zij ik niks meer. Zo heeft mijn moeder me ook soms op school moeten ophalen. Rond die tijd was ik ook voor het eerst echt voor mezelf zonder slaan opgekomen, tegen mijn taxi chauffeuse. Ik was harstikke druk maar een andere jonge nog drukker. Zij had het nummer van mijn moeder al ingetoetst dreigend haar te bellen. Ik werd toen zo boos dat ik zij “ja en hij dan hij is nog drukker dan mij en elke keer weer ga je mijn moeder bellen, alleen maar mijn moeder hou er eens een keer mee op!” ik denk dat ze erg schrok van mij reactie want paar min later zij ze “kijk ik toets nu ook zijn nummer in”. Ik heb in basisschool nog wel eens wat ruzie gehad. Gevochten, paar x erge situaties, maar zoals ik al zij het verliep redelijk rustig in die tijd. Middelbare school werd echte een zware hel! Ook omdat ik dit mij natuurlijk veel beter kan herinneren dan de basisschool. Deze leraren waren extreem streng op die school omdat middelbare scholen voor autisten zmok (Zeer Moeilijk Opvoedbare Kinderen) scholen waren. Ik kwam bij een leraar die eigenlijk bar weinig verstand van autisten had. De eerste dag kreeg ik een game boy naar m’n hoofd gegooid omdat ik schreeuwde en een leerling dit niet beviel. We hadden een meisje in de klas zitten die meer neigde naar klassiek autisme en als je sssst zij dan ging ze schreeuwen en je slaan. Ik zat in een klas met best zware autisten op dat moment ik ook nog best. Op een moment werd ik tussen schotten gezet en was ik weer afgesloten van de klas. Veel deed ik op school niet want ik zat veel achter de computer en daar werd weinig aan gedaan. Ook werd ik geïntroduceerd met “het achtervang” dat was een straf lokaal waar je moest zitten tussen schotten je mond moest houden een camera zat om je in de gaten te houden en strafwerk moest schrijven. Ik heb daar denk ik 2/3de van mijn schooljaar gezeten. Een keer had ik de leraar aan de kant geduwd zachtjes omdat ik niet bij mijn plaats kon, ik werd toen meer gesleurd aan mijn jas naar de directeur en hij beweerde witheet dat ik hem geslagen had. Ik huilde meteen hysterisch want ik had dit niet gedaan! Ik kon na het eerste er niet meer tegen als ik voor iets moest opdraaien wat ik niet gedaan had. Ik kroop in mijn trui huilend en heb uren niks meer gezegd. Ik was bang en kon mijn mond gewoon niet meer open doen. Halverwege het jaar na een incident was ik helemaal klaar met die leraar. Want dit keer had hij mij geslagen. Met zijn volle vuist op mijn hoofd.

Verder heb ik dat jaar maar 1 vak afgerond. En ging ik naar een andere locatie waar een lerares wel in mij geloofde ik heb dat jaar het eerste afgerond, vmbo-b 2de jaar afgerond daar was ik halverwege het jaar al mee klaar toen heb ik vmbo-t afgemaakt en een stukje van het 3e jaar vmbo-t gedaan. 3e jaar ging op en af. Ik werd dat jaar vooral dik en lelijk genoemd. Waardoor ik in het 4e zwaar wilde afvallen. En ik het 4e begon het. Ik had een vriendje, een verkeerd vriendje op die school. Die vreemd was gegaan en ik werd daar boos over dus heb aan mensen dingen over hem verteld. Dat had ik niet moeten doen want toen hij daar achter kwam ging het helemaal mis. Ik had het contact verbroken maar kreeg een link van een website op Hyves. Iemand had een site aangemaakt en me helemaal gefotoshoped. Me helemaal belachelijk gemaakt. Uiteindelijk politie gebeld en kwam ik erachter dat hij dat gedaan had. En toen werd alles nog erger een gesprek op school dat helemaal uit de hand liep. Zijn ouders geloofde dat hij nooit iets doet. Hij manipuleerde zo alles dat ik alles had gedaan, mijn ouders twijfelde, iedereen twijfelde, en ik was helemaal alleen. Hij had iedereen opgestookt, ik had niemand meer en werd vanaf dat moment harstikke depressief. Hij ging uiteindelijk in het 5e weg maar alsnog was ik helemaal alleen, ik ging roken omdat daar mensen stonden die me niet pesten. Ik wilde niet meer leven ik was er helemaal klaar mee, ik kon het gepest niet meer aan. Ik sneed mijzelf jarenlang, ik hongerde mezelf uit. Omdat ik vond en geloofde door alles dat ik de ergste bitch en slechtste persoon op de wereld was en dit alles verdiende. Ik heb mijn diploma er afgerond. Helemaal in mijn eentje elke dag een neppe lach en daarna moest ik een opleiding doen die ik niet leuk vond omdat ik geen keus had ik was afgewezen op andere scholen, was geen 18 dus ik ging naar apothekersassistenten. Ik ben in die jaren veel misbruikt door jongens, die wisten dat ik mijn grenzen niet kon aangeven dus dachten ze makkelijk die zegt toch wel ja. Ik heb uiteindelijk op vakantie met m’n ouders en vriend geprobeerd me van het leven te beroven, ik heb het meerdere keren geprobeerd. En heb mezelf 1x ook zo diep gesneden dat ik op de EHBO lag omdat het niet wilde stoppen met bloeien. Uiteindelijk heeft dit 5-4 jaar geduurd. Ik kreeg hulp van alle kanten maar niks werkte ik huilde me elke dag in slaap. En voelde me harstikke alleen.

Daartussen werd ik op het sint lucas aangenomen en mijn droom kwam uit. Ik wilde schilder worden of restaurateur maar dat liep het eerste jaar helemaal mis. Ik moest wennen aan alle leerlingen en dat ging moeilijk ik werd buitengesloten en werd steeds depressiever in de jaren ging het thuis ook zwaar slecht wat steeds erger en erger werd totdat ik zij “ik wil het huis uit”! Hulp gezocht en ik zou een huisje gaan zoeken. Totdat alles instortte, want mijn oom was uit het leven gestapt. Op dat moment stortte heel mijn wereld in elkaar. Het verdriet dat ik in die tijd meegemaakt heb, opeens iemand weg zonder doei zonder reden ik kon er niet mee omgaan. Ik ben lang niet naar school geweest waardoor school helemaal mis liep. Maar goede dingen gebeurde wel. Ik dacht niet meer aan zelfmoord, ik kon mijn familie en vrienden niet achterlaten. Toen ik het rapport van die periode zag was bijna alles onvoldoende. Ik schrok en begon te huilen dit kon niet nee. Een gesprek op school, ik moest mijn uiterste best gaan doen ik kon geen een onvoldoende meer halen, anders was alles verloren. Vanaf dat moment heb ik tegen mezelf gezegd KOM OP! En heb dat jaar gehaald. Ik was een twijfel geval maar was door.  In mei 2013 ben ik gestopt met snijden en in november 2012 heb ik mijn depressieve staat achtergelaten. Ik heb vriendinnen gemaakt echte vriendinnen op school sinds het eerst in mijn leven. Ik heb niet elke dag meer ruzie met m’n ouders. En zoals ik op school soms zeg ik heb ff een gezonde kut dag, omdat ik eerst ongezond depressief was. Ik had 4-5 jaar lang bijna niks gegeten en begin steeds beter te eten. Ik heb een appartement gevonden dicht bij mijn ouders en ga er dit weekend in. Laatste tijd zijn er weer dingen voorgevallen. Maar ik weet nu dat ik altijd op mijn familie en vrienden kan rekenen. Het was misschien een lang verhaal en er is nog veel meer in mijn leven gebeurd dan ik hier beschreven heb. Ik heb de laatste paar weken ook erg veel last van mijn verleden maar ik blijf herinneren. Wat mij altijd door die tijd heen geslagen heeft “alles komt goed ook voor mij, en ook voor jou.

Never ever forget hope. And remember there are always people who love you.

Lieke